Wyróżniki:
- zastosowanie fotomontażu,
- używanie białych przestrzeni,
- fotografia obiektywna,
- asymetryczne kompozycje, konstruowane na siatce co ma tworzyć wizualną harmonię,
- typografia sans-serif (wcześniej Akzidenz Grotesk, Helvetica, and Univers),
- wyrównanie do lewej, strona prawa nierówna,
-  matematyczne linie siatki,
- biało-czarne fotografie,
- jasna paleta kolorów,
- uniwersalne symbole.

Szkoła szwajcarska, design style

Szkoła szwajcarska, znana również pod nazwą Międzynarodowego Stylu Typograficznego, jest  stylem w grafice, który rozwinął się w Szwajcarii w latach 50-tych XIXw.. Prezentowana typografia charakteryzowała się przejrzystością, czytelnością I obiektywizmem. Znakiem rozpoznawczym było stosowanie asymetrycznych układów treści, używanie siatki i czcionki Sans-Serif, wyrównanie tekstu do lewej. Linie sprawiały, że tekst stawał się bardziej czytelny i przejrzysty i prosty do zrozumienia. Preferowano wykorzystywanie zdjęć w zastępstwie ilustracji i rysunków. Stosowano różne wielkości czcionek, aby czytelne były różne przekazy. Styl ten można uznać za pierwszy, który zwrócił uwagę na design jeśli chodzi o układ tekstu, stąd też wynikła jego nazwa.

Szkoła szwajcarska powstała jako konsekwencja modernistycznej estetyki prostego układu graficznego ze szczególnym naciskiem na wykorzystanie tekstu, negatywnej przestrzeni i zdjęć. W rzeczywistości kierunek ten powstał w latach 20-tych w Rosji, Niemczech i Holandii, aby po II Wojnie Światowej rozwinąć się w Szwajcarii, nawiązując do sztuki Bauhausu. Autorzy czerpali inspirację z konstruktywnych elementów geometrycznych, fotomontażu i prostej palety barw. Dążono do stworzenia jednolitego międzynarodowego stylu, który oparty byłby o jasne przekazy komunikacji wizualnej

Styl ten idealizował proste, geometryczne kształty, często renderował obrazy nie do rozpoznania. Grafika poprzez zastosowanie odpowiedniego układu zdjęć i tekstu, wzbudzała silne emocje wśród jej odbiorców np. poczucie strachu. Tekst był przeplatany ze zdjęciami, używano różnych wzorów i kolorów, co tworzyło abstrakcyjne, niezwykłe obrazy. Styl szwajcarski dzięki swej prostocie, jasności przekazu, typografii i ciekawemu ułożeniu strony zyskał uznanie i do dzisiaj jest używany.

Głównym elementem szwajcarskiego design w stylu jednorodność, a także prostota przekazu, która przyczynia się do szybkiego interfejsu z użytkownikiem. Używano białych przestrzeni, które pomagały dostrzec różne informacje, zachęcały czytelnika do przeczytania całego tekstu. W stylu szwajcarskim nie przeładowywano obrazów nadmiarem elementów, prace były proste, schludne I nie rozpraszały czytelnika.

Twórcy tego stylu uważa się, że atrakcyjny wizerunek można tworzyć przy użyciu precyzyjnych słów, najlepiej kroju pisma i wzory będą wystarczającym dowodem, że będą one trafić w dziesiątkę! Projektanci uważali, że ich prace są socjalnie przydatne, mieli racjonalne podejście do procesu użytkowego.

Przedstawiciele:
Ernst Keller, Armin Hofmann, Emil Ruder, Josef Müller-Brockmann.

One response



pisze:What i do not realize is relaly how you’re not actually much more well-liked than you might be rightnow. You have been so intelligent. You realizethus considerably relating to this subject, mademe personally consider it from so plenty of varied angles.It is just like women and men aren’t fascinated unless it’s one thing to do withLady gaga! Your own stuffs nice. Always maintain it up!

21 lipca 2015 08:30



Comment now!











Trackbacks