Wyróżniki stylu:
- stosowanie kształtów geometrycznych, ostrych krawędzi, lecz z zaokrąglonymi rogami,
- używano materiałów takich jak chrom, szkło, błyszczące tkaniny, lustra, płytki ceramiczne, bakelit oraz drogie, importowane materiały: kość słoniową, brąz, kamienie szlachetne,
- powtarzającymi się motywami były muszle, wschody słońca, kwiaty,
- jasna kolorystyka,
- wykorzystywano motywy historyczne np. egipskie,
- architektura z dużymi oknami i drzwiami, płaskimi dachami, często występowały narożne okna,
- meble w pojedynczych egzemplarzach, o opływowych kształtach.

art deco

Art déco był reakcją na ruch Art Nouveau, wyrazem sprzeciwu wobec dysharmonii. Styl ten znacznie odbiegał w przyszłość, zaczęto wykorzystywać produkcję masową do produkcji przedmiotów użytkowych, jednak z zachowaniem jak najwyższej ich jakości, przez co niestety nie były dostępne dla ogółu społeczeństwa. Charakterystycznymi cechami tego stylu było wykorzystywanie geometrycznych, trapezoidalnych figur. W tamtym czasach znacząco rozwinął się handel zagraniczny, coraz więcej podróżowano, stąd też w ornamentyce często wykorzystywano motywy egipskie, azteckie, afrykańskie czy też antyczne. Ponadto, zaczęto używać materiały takie jak: kość słoniowa, heban, srebro, perły, które zostały przywiezione z zagranicznych podróży. Dzięki zastosowaniu nowych materiałów, przedmioty użytkowe Art déco prezentowały się w eleganckiej odsłonie, były zarazem wystylizowane, ale jednocześnie i funkcjonalne.

Pojecie Art déco pojawiło się po raz pierwszy na Międzynarodowej Wystawie Sztuki Dekoracyjnej i Wzornictwa w 1925r. w Paryżu i pochodzi od francuskiego zwrotu art decoratif – sztuka dekoracyjna. Na wystawie zgromadzono wiele przedmiotów użytkowych, przedstawiono awangardowe koncepcje, nowe trendy w architekturze, grafice i sztuce. Udowodniono, że mimo I Wojny Światowej, sztuka dalej się rozwija. Twórcy Art déco w swoich projektach wykorzystywali często nowe materiały, tworzywa tj. aluminium, stal nierdzewną, skórę rekina czy też zebry. Ponadto, popularne były zygzakowate, trójkątne motywy, czy też wykorzystujące motyw promieni słońca, kobiecych aktów, liści, tworzące opływowe formy. Używano matematycznie geometrycznych form i dążono do syntetycznego ujmowania form, czerpiąc jednocześnie z klasycznych stylów w sztuce. Dominowały żywe i jasne kolory np. róż, błękit. Przedmioty użytkowe miały opływowy kształt. W architekturze dominowały niskie, białe budynki; duże, często narożne okna oraz proste duże drzwi. Lśniące podłogi wykonywane były z drewna lub linoleum w abstrakcyjne wzory, czy też płytki w szachownicę. Jako dodatek stosowano ogromne dywany w geometryczne wzory. Szafy występowały w kolorze drewna, najczęsciej fornirowane o prostych kształtach.

Podsumowanie:

Art déco koncentrował się głównie na poszukiwaniu piękna w funkcjonalnych przedmiotach użytkowych. Przedmioty miały być użytkowe a jednocześnie prezentować się stylowo i elegancko. Wykonanie ich miało być perfekcyjne. W projektach wykorzystywano proste bryły, jednocześnie dodawano dyskretne akcenty, które poprawiały je wizualnie i nadawały im stylowy charakter. Styl Art déco swoimi założeniami wywarł ogromny wpływ na rozwój  takich kierunków sztuki jak  Memphis i Pop art.

Przedstawiciele:
Eileen Gray, Raymond Templier, Clarice Cliff, René Lalique, AJM Cassandre, Georges Barbier, Pierre Brissaud, Jean Dupas, Tamara de Lempicka, Paul Poiret, Arthur Radebaugh, Jacques-&Eacutemile Ruhlmann.

3 responses





Znakomita blog naprawde – duzo sie dowiedziałem
strona http://o2.pl

29 października 2014 07:27



Comment now!